Birkaç aydır Türkiye’nin birinci sıradaki gündemi herkesin kabul edeceği gibi tartışmasız bir şekilde FON yolsuzluğu.

İki kişinin bir araya geldiği her platformda “selam-kelam” faslından sonra sohbet bir anda Fon yolsuzluğuna geliyor.

Hepimizin artık çok net bir şekilde gördüğü gibi Fon yolsuzluğu televizyonlarda ahkam kesen sözde akademisyenlerin etki alanından çıkmış mahalle bakkalının, kafasının üzerinde simit satan vatandaşımızın, ayakkabı boyacısı dahil milyonlarca vatandaşın tek meselesi haline gelmiş durumda.

Kamuoyunda söylenilen rakam Yüz milyar dolar.

DEVA Partisi genel başkanı Ali Babacan’ın söylediği rakam ise 172 milyar dolar.

29 Ekim 1923 yılında kurulan Türkiye Cumhuriyeti çok fazla felaket yaşadı.

-Depremler

-Yangınlar

-Sel

İle başlayan ve daha yüzlercesini ilave edebileceğimiz felaketleri bir şekilde aşmayı başardık.

O zamanlardan içerisinde bulunduğumuz günlere kadar küçük dilimizi yutmamıza sebep olacak yolsuzlukları da maalesef yaşadık.

Ancak kabul etmemiz gerekiyor ki bize hiç birisi şu an karşı karşıya kaldığımız Fon yolsuzluğu kadar zarar vermedi.

Fon yolsuzluğunun verdiği hasar sadece kalbur üstü zengin kişi yada kurumlara değil.

Edirne’den, Ardahan’a kadar en küçük esnafa kadar milyonlarca vatandaşımızı derin acılar içerisinde bıraktı.

Bu zamana kadar meydana gelen ve bizi üzen yolsuzluklar daha çok kamu ile ilgiliydi.

Daha çok siyasetçilerin karıştığı ve devlet kurumları üzerinden yapılan yolsuzluklar maharetli siyasetçiler tarafından bir şekilde maharetle savuşturuldu.

-Dış güçler dendi.

-ABD-İngiliz işi dendi.

-Burada İsrail’in parmağı var dendi.

-İş başındaki hükümeti yıkmak için muhalefetin yaptığı oyunlar dendi.

İşin garip tarafı bu söylemler yıllar içerisinde taraftar bile buldu.

Ancak şimdi durum farklı.

Zira şimdi soygundan etkilenen birinci derecedeki kitle mütedeyyin kesim.

Faizden kaçan

Aklı borsa başta olmak üzere bu tür parasal mekanlara çalışmayan ve sayısı milyonlar ile ifade edilen ciddi sayıda mütedeyyin-muhafazakar kesim var.

Şimdi dolandırılan onlar.

Üstelik bunu yapanlar da mütedeyyin kesimlerin oy verip iktidar yaptığı siyasetçi.

Geçtiğimiz günlerde bir sosyal medya uygulamasında gördük.

Anadolu’da bir ilimizin ilçesinde AK Partinin toplantısı var.

Muhtemelen il yada ilçe yönetiminde görevli bir anne daha 2 yaşında bile olmayan bebeği ile toplantıya katılmış.

Bir taraftan toplantı ile ilgili notlar alıyor bir taraftan bebeği ile ilgileniyor.

Başka bir ilimizde yaşı 70’i çoktan devirmiş bir vatandaşımız “Partimizin ileri gelenleri yarın benimde bulunduğum şehir merkezinde toplantı yapacak benimde katkım olsun” anlayışı ile o yaşta ağaçlara tırmanıp afiş asıyor.

Şimdi partisine hizmetten başka hiçbir amacı olamayan bu tür fedakar vatandaşlarımız Fon yolsuzluğu ile milyonların cebindeki parayı çalanların günahını çekmeye, onların hesabını vermeye zorlanıyor.

Bizim “Kul hakkı” diyerek anlatmaya çalıştığımız budur.

Dünyada iletişimin bu kadar ileriye gitmediği dönemlerde bu tür söz konusu yolsuzluklar pek ortaya çıkmıyordu.

Çıksa bile yazımızın başında da belirttiğimiz gibi bir şekilde savuşturuluyordu.

Ancak bu tür olumsuzlukla artık hiçbir şekilde gizli kalmıyor.

Hepimizin bildiği “iki kişinin bildiği sır değildir” söylemi tam anlamı ile hayat bulmuş şekildedir.

Bir kez daha belirtiyoruz.

Kamunun hakkı başkadır.

Kul hakkı başkadır.

Dün kamu kaynaklarını kullananlar artık yeterli gelmediğinden olsa gerek şimdi kendilerine inanmaktan başka hiçbir suçu günahı olmayan vatandaşların birikimlerine küçük-büyük demeden göz dikmişlerdir.

Kul hakkı dediğimizde tam olarak budur.

Kul hakkı yiyenleri hangi pozisyonda olursa olsun savunmak Allah’ında hoşuna gitmez Allah’ın yarattığı kullarınında.